Nowości w psychiatrii/psychoterapii

Wykład pt. “Głodny” mózg – pułapki anoreksji prelegent Prof.Katarzyna Kucharska

  1. tydzień mózgu – PAN , Poznań

Czy wiesz, że

W ocenie ryzyka samobójczego szeroko opisywany w literaturze naukowej i wykorzystywany klinicznie w świecie przez przeszkolonych psychiatrów jest CAMS SUICIDE STATUS ASSESSMENT opracowany przez amerykańskiego prof. Davida Jobs.

W podstawowej ocenie ryzyka włączył następujące zmienne kliniczne (poniżej), które były oceniane przez pacjentów na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).

CAMS SUICIDE STATUS ASSESSMENT (Jobs, 2023)

1.Oceń poziom bólu psychologicznego na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).
2.Oceń poziom stresu na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).
3.Oceń poziom agitacji na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).
4.Oceń poziom beznadziei na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).
5.Oceń poziom nienawiści do siebie na skali od 1 do 5 (1 niski – 5 wysoki).
6.Sumaryczna ocena ryzyka na skali od 1 do 5 (1 niskie ryzyko samobójcze – 5 wysokie ryzyko samobójcze).
  • Dane z neuroobrazowania wykazały, że pochwały rodziców istotnie i dodatnio korelowały z objętością istoty szarej lewej tylnej kory wyspy, zaangażowanej w funkcjonowanie emocjonalne. Ponadto dane behawioralne wykazały istotną i dodatnią korelację między wynikiem pochwał rodziców a cechami osobowości (tj. sumiennością i otwartością na doświadczenie). Mechanizm leżący u podstaw związków między pochwałami rodziców a sumiennością i otwartością na doświadczenie nie jest jasny; jednak wyniki behawioralne potwierdzają koncepcję, że pochwała rodziców ma pozytywny wpływ na rozwój cech osobowości u dzieci. Ponieważ większa objętość istoty szarej w tylnej części wyspy wiąże się z rozpoznawaniem siebie i stanu emocjonalnego innych osób, uzasadnione jest oczekiwanie, że wychwalanie dziecka często ułatwia rozwój empatii. Funkcjonalna łączność między tylną wyspą a ciałem migdałowatym może wyjaśniać tę korelację między wynikiem pochwał rodziców a objętością istoty szarej tylnej części kory wyspy.Tylna wyspa jest funkcjonalnie połączona z ciałem migdałowatym, a ta łączność jest związana z regulacją emocjonalną.Wykazano, że pozytywne rodzicielstwo wpływa na strukturę ciała migdałowatego, co prowadzi do spekulacji, że pozytywne rodzicielstwo może pośredniczyć w regulacji emocji u nastolatków. Wyniki te sugerują, że pochwała rodziców, pozytywne zachowanie rodzicielskie, wpływa na strukturę tylnej kory wyspy, która jest funkcjonalnie połączona z ciałem migdałowatym. Parental Praise Correlates with Posterior Insular Cortex Gray Matter Volume in Children and Adolescents Matsudaira et al.2016.
  • ADHD rozpowszechnienie 3–8%, co 20-te dziecko cierpi na ADHD . Chłopcy-dominacja objawów impulsywności; dziewczynki – dominacja objawów uwagowych; M/K 3:1; Etiologia: czynniki genetyczne oraz środowiskowe: obciążenie okołoporodowe (niedotlenienie, niska waga urodzeniowa), urazy głowy, zaniedbania środowiskowe, nieprawidłowa dieta (żywność wysokoprzetworzona, z dużą ilością węglowodanów prostych, konserwantów i barwników sztucznych), zatrucia metalami ciężkimi. FARMAKOTERAPIA ADHD – powyżej 6rż metylofenidat – w mózgu powoduje inhibicję wychwytu zwrotnego dopaminy i noradrenaliny. Najsilniej wpływa na aktywację rejonu kory przedczołowej. Pomimo tego, że jest stymulantem, u osób chorych na ADHD pozwala opanować myśli, zmniejszyć impulsywność i lepiej skupiać uwagę. Skuteczność tego leku ocenia się na 80%.
  • Zespół Aspergera (ASD). Według przeprowadzonych badań klinicznych na populacji dzieci i młodzieży z ASD (2-19 lat) 52,3% badanych prezentowało zachowania autoagresywne (tj.uderzanie głową i bicie się po głowie; gryzienie się, szczypanie i drapanie skóry, rzadziej występuje wyrywanie sobie włosów).
  • Dysforia płciowa związana jest ze stresem wywołanym niezgodnością między płcią metrykalną (przypisaną po urodzeniu) a płcią odczuwaną przez jednostkę. Ze zjawiskiem niezgodności płciowej związane jest pojęcie stresu mniejszościowego, który może prowadzić do wystąpienia szeregu zaburzeń psychicznych. Odpowiednie podejście rodziców i specjalistów może pomóc dzieciom i nastolatkom odczuwającym niezgodność płciową i zapobiec rozwojowi konsekwencji przewlekłego stresu, cierpienia i utrwalania poczucia niedopasowania. Osoby z dysforią płciową stanowią niejednorodną grupę – nie wszystkie dążą bowiem do operacyjnej zmiany płci na odczuwaną, jednakże zarówno nieoperacyjna (czy to zmiana dokumentów, czy terapia hormonalna), jak i operacyjna korekta niesie nadzieję na zmianę aktualnego postrzegania swojego życia na lepsze. Ukształtowana identyfikacja jest (co warto podkreślić) niezmienna, a egzystencja w sprzeczności z własnym postrzeganiem swojego ciała doprowadza do nieustannego cierpienia danej jednostki – w każdej dziedzinie życia. Rozpowszechnienie dysforii płciowej w zależności od literatury wynosi 0,8–1,3%. Zdecydowana większość osób z dysforią płciową zapytana o to, od kiedy odczuwała inną tożsamość płciową, podaje wczesne dzieciństwo. Nie powinno to dziwić, człowiek w wieku 5–6 lat potrafi powiedzieć, kim jest i kim się czuje i nie powinno się mu tego odbierać. Wielu autorów podaje pełne ukształtowanie się tożsamości płciowej u dzieci w wieku 4–5 lat. Dr Patryk Główczyński. Medycyna Praktyczna 2023.

Czym jest bigoreksja?

Bigoreksja, określana także dysmorfią mięśniową, zyskała miano „męskiego zaburzenia odżywiania”. Dysmorfia mięśniowa uznawana jest za rodzaj dysmorfofobii, czyli cielesnego zaburzenia dysmorficznego. Polega ona na nadmiernym skupieniu się na dążeniu do uzyskania jak najbardziej umięśnionej sylwetki. Z uwagi na to, że podobnie jak w anoreksji, obraz ciała u osób dotkniętych dysmorfią jest zaburzony, a ich ciało uznają za niewystarczająco muskularne (Medycyna Praktyczna).

Przewiń na górę